isa sa mga pinakamasarap na pakiramdam ay ang magmahal.
ngunit isa rin 'to sa mga pinakamasakit.
i may be loving someone right now.
but i am fine with what we have right now,
friendship.
text ko nga sa kaibigan ko,
i guess (a friend) is right. i'm still young.
i should enjoy life.
i'm moving on.
(he) will always have a place in my heart.
but for now, mag-ogma with someone or anyone :)
i may be happy, but not totally.
ginagawa ko na naman ang isang bagay na ayoko na sanang gawin,
dahil baka sa bandang huli,
ako lang ang masaktan.
may isang taong nagpapangiti sa'kin ngayon,
at inaamin ko,
malaking bagay ang ginagawa nya para sa'kin.
para makalimot pansamantala ang naguguluhang isip
at pusong malungkot.
bata pa nga siguro ako.
marami pa'ng pagdadaanan.
marami pa'ng makakasalamuha.
marami pa'ng pwedeng mangyari.
pero ewan.
masayang malungkot ako ngayon.
at mahirap sa parte ko'ng pigilan ang nararamdaman.
komplikado.
nakakakilig.
nakakalungkot.
sa mga panahong ito
may mga panahong ganito...
nawawalan ako ng ganang magtrabaho.
parang gusto kong umalis pansamantala.
gusto kong lumayo at magpakasaya na walang iniisip na problema.
gustong-gusto kong makatulong.
pero ang hirap pala kung ang sarili mo at ang pamilya mo,
eh di mo matulungan.
nakakapagod.
nakakainis.
nakakadismaya.
gusto kong maging totoo ang kasiyahang nararamdaman ko.
pero ang hirap kapag sinasampal ka na ng realidad ng buhay.
nawawalan ako ng ganang magtrabaho.
parang gusto kong umalis pansamantala.
gusto kong lumayo at magpakasaya na walang iniisip na problema.
gustong-gusto kong makatulong.
pero ang hirap pala kung ang sarili mo at ang pamilya mo,
eh di mo matulungan.
nakakapagod.
nakakainis.
nakakadismaya.
gusto kong maging totoo ang kasiyahang nararamdaman ko.
pero ang hirap kapag sinasampal ka na ng realidad ng buhay.
unwanted
if this is something real.
wag sanang dumating sa puntong sanay na akong wala ka,
at naturuan mo na akong kalimutan ka.
i may be too madrama here.
pero ito kasi ang nararamdaman ko.
tama ang sabi ng kaibigan ko.
it's really unfair.
iniisip kita ng madalas,
but i'm not sure if i matter to you.
pero ganyan talaga daw yan.
wag sanang dumating sa puntong sanay na akong wala ka,
at naturuan mo na akong kalimutan ka.
i may be too madrama here.
pero ito kasi ang nararamdaman ko.
tama ang sabi ng kaibigan ko.
it's really unfair.
iniisip kita ng madalas,
but i'm not sure if i matter to you.
pero ganyan talaga daw yan.
the comment
"i'm your sweetest nightmare."
ang masasabi ko lang.
i'd rather have bad times with you,
than good times with someone else...
ang masasabi ko lang.
i'd rather have bad times with you,
than good times with someone else...
she says...
nagdadalawang isip ako kung gagawa ako ng post na kagaya nito.
pero naisip ko, isa lang 'to sa mga paraan na alam ko
para mailabas ko kung ano'ng nararamdaman ko.
sabi nga ng isang kaibigan ko,
"...siguraduhon mo muna kung totoo 'yang namamati mo..."
kasi parang kailan lang daw yan.
pero sabi din nya,
"...pero baka iyo na yan si mga denial mo dati, tapos natipon ngonian..."
pero ano nga ba talaga?
kasi kahit ako di ko rin masabi kung totoo
o sadyang namimiss ko lang talaga sya ng sobra.
kahit ano pa man 'tong nararamdaman ko,
gusto ko lang malaman nya 'to...
I never thought that this would happen.
At di ko rin ginusto to.
Nafeel ko na lang talaga.
I felt something before, pero "false alarm" lang pala.
As in wala namang instances before na crush kita or what.
Wala talaga kasi kuya nga ang turing ko sa'yo.
You are a good friend and okay katrabaho.
Hanggang dun na lang yun, ang sabi ko nga.
Naiinis pa nga ako madalas sa'yo kasi lagi mo akong inaaway.
Inaasar mo din ako. Emphasized na masyado mga mali ko pagdating sa'yo.
Nung umalis ka, nalungkot ako syempre.
Wala ng mang-aaway sa'kin.
Wala na rin akong kasamang mag-overnight sa kanila Coach Jec.
Wala na akong kasangga sa pag-organize ng mga office activity.
At yun, namiss nga kita. Namiss ko yung kuya ko.
Lumipas mga araw at buwan.
Nasanay na lang ako, kami, na wala ka.
Pero hinahanap-hanap ka pa rin namin.
There was something before.
Pero pagkamiss nga lang kasi iba ang gusto ko that time.
2013 came.
I still feel the same for the person.
Pero unti-unti, nawawala na yung pagkagusto ko sa kanya.
Pero di pa rin maiwasang ma-admire yung taong yun.
Sobrang namimiss talaga kita, as in.
I even text you kapag miss kita.
Nasanay talaga ako na magulo ang buhay ko kasi andyan ka.
Heheheheh
Masaya akong uuwi ka bago kami pumunta ng Manila.
At least makakasabay ka samin papunta dun.
Pero nalungkot din ako nung nalaman kong nag-resign ka na nga.
Hindi ko alam kung ano'ng nagustohan ko sa'yo.
Di mo naman nameet standards ko.
Di ka naman sweet. Nakakainis ka nga eh.
Pero wala eh. Ganito nararamdaman ko eh.
Ginawa ko 'to kasi gusto ko lang malaman mo.
Yun lang. What happens after?
Siguro mahihiya na akong lumapit sa'yo.
Di na ako sasama sa'yong mag-overnight sa kanila Coach Jec.
Awkward feeling na pag makita ka.
Ewan. Di ko alam. Bahala na.
I keep on thinking kung sasabihin ko ba 'to sa'yo o hindi.
I value the friendship so much.
Yan ang pumipigil sa'king sabihin 'to sa'yo.
Pero gusto ko ring maramdaman yung
minsan sinubukan kong sabihin kong ano talaga ang nararamdaman ko.
This time,
gusto kong itry kung kaya ko.
If I have the courage to do such.
I wish you all the best.
May you find your heart's deepest desire.
You will always be that person I will always treasure.
I may not make any sense here.
But the bottomline is...
Padangat ta ka na ata.
pero naisip ko, isa lang 'to sa mga paraan na alam ko
para mailabas ko kung ano'ng nararamdaman ko.
sabi nga ng isang kaibigan ko,
"...siguraduhon mo muna kung totoo 'yang namamati mo..."
kasi parang kailan lang daw yan.
pero sabi din nya,
"...pero baka iyo na yan si mga denial mo dati, tapos natipon ngonian..."
pero ano nga ba talaga?
kasi kahit ako di ko rin masabi kung totoo
o sadyang namimiss ko lang talaga sya ng sobra.
kahit ano pa man 'tong nararamdaman ko,
gusto ko lang malaman nya 'to...
I never thought that this would happen.
At di ko rin ginusto to.
Nafeel ko na lang talaga.
I felt something before, pero "false alarm" lang pala.
As in wala namang instances before na crush kita or what.
Wala talaga kasi kuya nga ang turing ko sa'yo.
You are a good friend and okay katrabaho.
Hanggang dun na lang yun, ang sabi ko nga.
Naiinis pa nga ako madalas sa'yo kasi lagi mo akong inaaway.
Inaasar mo din ako. Emphasized na masyado mga mali ko pagdating sa'yo.
Nung umalis ka, nalungkot ako syempre.
Wala ng mang-aaway sa'kin.
Wala na rin akong kasamang mag-overnight sa kanila Coach Jec.
Wala na akong kasangga sa pag-organize ng mga office activity.
At yun, namiss nga kita. Namiss ko yung kuya ko.
Lumipas mga araw at buwan.
Nasanay na lang ako, kami, na wala ka.
Pero hinahanap-hanap ka pa rin namin.
There was something before.
Pero pagkamiss nga lang kasi iba ang gusto ko that time.
2013 came.
I still feel the same for the person.
Pero unti-unti, nawawala na yung pagkagusto ko sa kanya.
Pero di pa rin maiwasang ma-admire yung taong yun.
Sobrang namimiss talaga kita, as in.
I even text you kapag miss kita.
Nasanay talaga ako na magulo ang buhay ko kasi andyan ka.
Heheheheh
Masaya akong uuwi ka bago kami pumunta ng Manila.
At least makakasabay ka samin papunta dun.
Pero nalungkot din ako nung nalaman kong nag-resign ka na nga.
Hindi ko alam kung ano'ng nagustohan ko sa'yo.
Di mo naman nameet standards ko.
Di ka naman sweet. Nakakainis ka nga eh.
Pero wala eh. Ganito nararamdaman ko eh.
Ginawa ko 'to kasi gusto ko lang malaman mo.
Yun lang. What happens after?
Siguro mahihiya na akong lumapit sa'yo.
Di na ako sasama sa'yong mag-overnight sa kanila Coach Jec.
Awkward feeling na pag makita ka.
Ewan. Di ko alam. Bahala na.
I keep on thinking kung sasabihin ko ba 'to sa'yo o hindi.
I value the friendship so much.
Yan ang pumipigil sa'king sabihin 'to sa'yo.
Pero gusto ko ring maramdaman yung
minsan sinubukan kong sabihin kong ano talaga ang nararamdaman ko.
This time,
gusto kong itry kung kaya ko.
If I have the courage to do such.
I wish you all the best.
May you find your heart's deepest desire.
You will always be that person I will always treasure.
I may not make any sense here.
But the bottomline is...
Padangat ta ka na ata.
my guest
He is...
a co-volunteer.
an excellent facilitator.
a colleague.
a jolly emcee.
a well-sought kainuman.
a songer, lalo na sa musicbox.
a very good dancer.
an event manager, lalo na kapag mga raket yan.
a Lakers fan.
a better pusoy dos player than me.
a highly recommended IT consultant.
a dependable mentor.
a mean but good friend.
one of the best persons I met.
isa lang naman siyang kaibigan.
kaibigang may espesyal na lugar sa puso ko ♥
a co-volunteer.
an excellent facilitator.
a colleague.
a jolly emcee.
a well-sought kainuman.
a songer, lalo na sa musicbox.
a very good dancer.
an event manager, lalo na kapag mga raket yan.
a Lakers fan.
a better pusoy dos player than me.
a highly recommended IT consultant.
a dependable mentor.
a mean but good friend.
one of the best persons I met.
isa lang naman siyang kaibigan.
kaibigang may espesyal na lugar sa puso ko ♥
myBoyfriend
almost three years na din akong single.
three years ng umaasa na may darating din na para sa'kin.
i'm not losing hope.
kahit na minsan kinokondisyon ko na ang sarili ko to live alone, on my own.
bahala na...
it's God's will.
it's His plan.
it's His story for me.
but for now,
my boyfriend makes me feel a different world.
my boyfriend makes me happy and makes me feel relaxed.
my boyfriend knows what's in my heart and mind.
three years ng umaasa na may darating din na para sa'kin.
i'm not losing hope.
kahit na minsan kinokondisyon ko na ang sarili ko to live alone, on my own.
bahala na...
it's God's will.
it's His plan.
it's His story for me.
but for now,
my boyfriend makes me feel a different world.
my boyfriend makes me happy and makes me feel relaxed.
my boyfriend knows what's in my heart and mind.
Subscribe to:
Posts (Atom)