unwanted

if this is something real.

wag sanang dumating sa puntong sanay na akong wala ka,
at naturuan mo na akong kalimutan ka.

i may be too madrama here.
pero ito kasi ang nararamdaman ko.
tama ang sabi ng kaibigan ko.
it's really unfair.
iniisip kita ng madalas,
but i'm not sure if i matter to you.
pero ganyan talaga daw yan.

the comment

"i'm your sweetest nightmare."

ang masasabi ko lang.

i'd rather have bad times with you,
than good times with someone else...

 

she says...

nagdadalawang isip ako kung gagawa ako ng post na kagaya nito.
pero naisip ko, isa lang 'to sa mga paraan na alam ko
para mailabas ko kung ano'ng nararamdaman ko.

sabi nga ng isang kaibigan ko,
"...siguraduhon mo muna kung totoo 'yang namamati mo..."
kasi parang kailan lang daw yan.
pero sabi din nya,
"...pero baka iyo na yan si mga denial mo dati, tapos natipon ngonian..."

pero ano nga ba talaga?
kasi kahit ako di ko rin masabi kung totoo
o sadyang namimiss ko lang talaga sya ng sobra.

kahit ano pa man 'tong nararamdaman ko,
gusto ko lang malaman nya 'to...

I never thought that this would happen.
At di ko rin ginusto to.
Nafeel ko na lang talaga.
I felt something before, pero "false alarm" lang pala.
As in wala namang instances before na crush kita or what.
Wala talaga kasi kuya nga ang turing ko sa'yo.
You are a good friend and okay katrabaho.
Hanggang dun na lang yun, ang sabi ko nga.
Naiinis pa nga ako madalas sa'yo kasi lagi mo akong inaaway.
Inaasar mo din ako. Emphasized na masyado mga mali ko pagdating sa'yo.

Nung umalis ka, nalungkot ako syempre.
Wala ng mang-aaway sa'kin.
Wala na rin akong kasamang mag-overnight sa kanila Coach Jec.
Wala na akong kasangga sa pag-organize ng mga office activity.
At yun, namiss nga kita. Namiss ko yung kuya ko.

Lumipas mga araw at buwan.
Nasanay na lang ako, kami, na wala ka.
Pero hinahanap-hanap ka pa rin namin.

There was something before.
Pero pagkamiss nga lang kasi iba ang gusto ko that time.

2013 came.
I still feel the same for the person.
Pero unti-unti, nawawala na yung pagkagusto ko sa kanya.
Pero di pa rin maiwasang ma-admire yung taong yun.

Sobrang namimiss talaga kita, as in.
I even text you kapag miss kita.
Nasanay talaga ako na magulo ang buhay ko kasi andyan ka.
Heheheheh

Masaya akong uuwi ka bago kami pumunta ng Manila.
At least makakasabay ka samin papunta dun.
Pero nalungkot din ako nung nalaman kong nag-resign ka na nga.

Hindi ko alam kung ano'ng nagustohan ko sa'yo.
Di mo naman nameet standards ko.
Di ka naman sweet. Nakakainis ka nga eh.
Pero wala eh. Ganito nararamdaman ko eh.

Ginawa ko 'to kasi gusto ko lang malaman mo.
Yun lang. What happens after?
Siguro mahihiya na akong lumapit sa'yo.
Di na ako sasama sa'yong mag-overnight sa kanila Coach Jec.
Awkward feeling na pag makita ka.
Ewan. Di ko alam. Bahala na.

I keep on thinking kung sasabihin ko ba 'to sa'yo o hindi.
I value the friendship so much.
Yan ang pumipigil sa'king sabihin 'to sa'yo.
Pero gusto ko ring maramdaman yung 
minsan sinubukan kong sabihin kong ano talaga ang nararamdaman ko.

This time,
gusto kong itry kung kaya ko.
If I have the courage to do such.

I wish you all the best.
May you find your heart's deepest desire.
You will always be that person I will always treasure.

I may not make any sense here.
But the bottomline is...

Padangat ta ka na ata.

my guest

He is...
 

a co-volunteer.
an excellent facilitator.
a colleague.
a jolly emcee.
a well-sought kainuman.
a songer, lalo na sa musicbox.
a very good dancer.
an event manager, lalo na kapag mga raket yan.
a Lakers fan.
a better pusoy dos player than me.
a highly recommended IT consultant.
a dependable mentor.
a mean but good friend.
one of the best persons I met.

isa lang naman siyang kaibigan.
kaibigang may espesyal na lugar sa puso ko ♥


myBoyfriend

almost three years na din akong single.
three years ng umaasa na may darating din na para sa'kin.
i'm not losing hope.
kahit na minsan kinokondisyon ko na ang sarili ko to live alone, on my own.

bahala na...


it's God's will.
it's His plan.
it's His story for me.

 
but for now,
my boyfriend makes me feel a different world.
my boyfriend makes me happy and makes me feel relaxed.
my boyfriend knows what's in my heart and mind.


rewardingSUNDAY

12.16.12
around 7:30pm at McDO

i woke up early this morning to attend the Sunday Mass/start of Simbang Gabi.
when i arrived at the apartment,
i gave myself a good breakfast while watching a movie.

i spent my whole morning watching movie...
Breaking Dawn Part 2
StarStruck
27 Dresses
Princess Protection Program


hmmm...
just ate a bit for lunch.
then, went to the laundry shop for my dirty clothes.
the supposed-to-be window shopping at centro, LCC, and SM turned down by a movie treat.
The Hobbit.

still had an hour for the next showing.
went to Mister Donut for my fave hot fudge drink.
wrote a blog entry.

movie time. this is it!
seeing Bilbo made me excited to watch LOTR Trilogy again.
i suddenly missed seeing Frodo, Sam, Legolas, and Aragorn.

the movie is great! i so love it!
BITIN!!!
i never regretted watching it alone.
it was fun.

witnessed a "parade" inside SM.
saw a friend. had a chit-chat while waiting for her date.
walked to centro while music playing.
i don't care about the noise around.
i just love the songs i was hearing.
haist :)
solo dinner at McDO plus a hot fudge sundae for dessert.

thank you Lord for this day.

the student-athletes and the girlfriends

sa mga pelikulang napanood ko
madalas, ang girlfriend ng mga lalaking varsity player
eh kung hindi miyembro ng cheerleading group,
pwedeng isa sa mga sikat o magagandang babae sa campus.

pwedeng sa pelikula ang yan.
pwede ring sa totoong buhay.
ewan ko. ang akin lang...
base sa mga nakikita ko kung ano'ng meron sa paligid ko
maswerte ang mga player na 'to sa mga girlfrined nila.
These ladies love these men so much.

hindi madali para sa kanila ang maging girlfriend ng mga varsity player.
hindi sila dapat maging sobrang selosa,
dahil siguradong hindi lang sila ang humahanga sa mga boyfriend nila.
nandyan ang mga babaeng supporters o fans na kinikilig

o sobra kung sumigaw kapag nakakapuntos ang player.
grabeng pag-iintindi at pasensya ang binibigay nila para sa mga boyfriend nila.
nandyan ang praktis, team meetings, extra work, klase, make-up classes,

requirements sa mga subject...at kung anu-ano pa.
hindi ko sinasabing hindi totoo ang mga yan,
pero naiintindihan yan ng mga girlfriend.
they have to.
pero sana lang hindi naaabuso ng mga boyfriend.
laging nandyan ang mga girlfriend kapag may mga laro,
syempre para sumuporta, para magcheer, at para iparamdam sa mga boyfriend nila

na manalo man o matalo, "andito pa rin ako para sa'yo".


para sa mga girlfriend ng mga varsity player:
sana wag kayong magsawang suportahan, intindihin, at
mahalin ang mga boyfriend nyo
hindi man sila perfect pagdating sa time management
pero sinisikap nilang mabigyan kayo ng oras
mahal kayo ng mga 'yon.



 

 

para sa mga boyfriend ng mga babaeng tinutukoy ko:
sana patuloy nyong intindihin din ang mga girlfriend nyo, wag nyong hayaang maubos ang pasensya nila sa inyo, dahil mahal nila kayo. 

respect them.
show them that you are worthy of their trust.
 
i am not a love expert, 'cause i'm really not.
pero alam kong alam nyo kung ano'ng kailangan nyo sa relationship nyo.
baka kasi nakakalimutan nyo,
pinapaalala ko lang.

i hope 2012 had been nice to you couples.
i wish you better relationships this coming 2013.